Oud en nieuw in twee werelden (en vier stations)!

Nieuwjaar, volgens vele Japanners de belangrijskste dag in het jaar en voor iedereen de kans om het nieuwe jaar weer met een schone lei te beginnen. Tijdens nieuwjaar is het verschil tussen het westen en Japan misschien wel het grootsts. De westerlingen gieten zich vol alcohol om de eerste dag van het nieuwe jaar brak in het bed door te brengen terwijl de Japanners de tempel/shrine bezoeken om het jaar geheel rein te beginnen.

Omdat dit waarschijnlijk de enige keer is dat ik in Japan/Tokyo ben tijdens nieuwjaar was ik vastbesloten er het maximale uit te halen. Ik wou het zoveel mogelijk op de tradiotionele manier vieren om een idee te krijgen van wat de gemiddelde Japanner doet tijdens nieuwjaar. De ochtend van oudjaarsdag kwam ik er pas achter dat de metro’s en treinen tijdens nieuwjaarsnacht de hele nacht doorgaan (de enige keer in het jaar). Dit bood dus vollop mogelijkheden en daar hebben we goed van gebruik gemaakt.

20:00 (Ikebukuro)

De meeste Japanners komen met de familie bij elkaar en eten het tradiotionele nieuwjaarseten, Soba (soort noodles). Voor studenten/tieners is het niet ongewoon om het met vrienden te vieren, maar de ingredienten van de avond zijn grotendeels hetzelfde. De avond word grotedeels besteed aan tv kijken. Er zijn twee tv shows die een het grootste deel van de bevolking de hele avond aan de tv gekluisterd houden. De eerste is een spelshow waarin twee teams van bekende zangers/zangeressen elkaar naar de kroon steken en proberen het nieuwe jaar winnend in te gaan. Hierna kijken vooral ouderen en famillies omdat er voornamelijk oudere artiesten in op treden. De andere optie is iets minder kindvriendelijk, K1 of pride, de twee meest agressieve vechtsporten die ik op tv heb gezien.

Wij kwamen bij elkaar met enkele internationals en Japanners en hebben dus inderdaad naar het vechten zitten kijken. Het begon bij mij echter al snel te kriebelen om iets anders te gaan doen (had weinig zin om de hele avond naar vechtende mannen te kijken). Naar wat heen en weer gepraat ging ik samen met 4 andere (Noma(JP), Noriko(JP), Daniel(UK) en Claire(UK)) naar de plaatselijke tempel.

23:30 (Ikebukuro)

Na drie keer de weg te hebben gevraagd kwamen we aan bij een kleine lokale tempel. Tempels zijn bestemd voor het Boedisme. En rond een uur of elf begint de lokale bevolking zich naar de tempel te begeven. Toen wij eraan kwamen stond er een rij van ongeveer 50 personen en algauw hadden we ook nog zo’n 100 wachtende achter ons. De tempels luiden het nieuwe jaar in door de bel 108 keer te luiden om de 108 acht kwaden ideeen te verjagen (weet het niet helemaal precies, sorry). Iedereen levert zijn bijdrage aan het luiden van de bel, rond kwart voor 12 werden er nummers uitgedeeld. Per tweetal/drietal kergen we een nummer, Noma en ik hadden nummer 34, dus ik moet nog maar een keer uitzoeken voor welk kwaad dat nummer precies staat.

23.59 (Ikebukuro)

Al staand in de rij begon ik me opeens te realiseren dat we wel heel dicht in de buurt van 12 uur kwamen. Niemand scheen er echt intresse in te hebben en toe ik enkele minuten later op mijn klok keek zag ik dat we nog maar 20 seconden te gaan hadden. Nog steeds scheen geen enkele Japanner het echt op te merken. Nog 10 seconden te gaan en ik begon zachtjes af te tellen, de Engelse hielpen me maar de Japanners leken het niet echt intressant te vinden. Om 12 uur precies werd het op het nabijgelegen Sunshine City (60 verdiepingen) een bescheiden hoeveelheid vuurwerk afgestoken (was ook al het vuurwerk dat ik die avond zou zien). Iedereen klapte (niet uitbundig) en begon vervolgens elkaar een gellukig nieuwjaar te wensen, met een buiging natuurlijk. Om 1 minuut over 12 leek alles alweer normaal, iedereen stond nog steeds in de rij te wachten op zijn buurt om de bel te luiden (dat begon 5 minuten voor 12). Wij waren redelijk snel aan de beurt en nadat we onze bijdrage aan het redden van het nieuwe jaar hadden bijgedrage gingen we naar het station. We namen afscheid van de Engelse die zich naar het drinkfeestje begaven en we waren dus nog met zijn drieen over.

01:30 (Idabashi)

De treinen reden helaas maar ieder kwartier dus we moesten voor het eerste even wachten op een trein. Naar een klein half uurtje treinen kwamen we aan in Idabashi om weg naar de Yasukuni Shrine. Dit is een van de drie grootste tempels/shrines in Tokyo (Voor de mensen die het nieuws in Azie een beetje volgen, dit is dus de Shrine die zoveel conflict veroorzaakt tussen Japan en China/Korea/Taiwan omdat Koizumi nog steeds bezoeken aflegt aan de shrine, terwijl er zich oorlogsmisdadigers onder de 3.000.000 vereerde overledende bevinden). Ook de Shrinen worden druk bezocht door de Japanners en op shrinen zoals de Yasakuni komen op nieuwjaar enkele honderdduizende mensen af. Bij de Shrinen word geen bel geluid maar sluit je netjes aan in de rij om langzaam in de richting van de Shrine te schuifelen. Aldaar aangekomen werp je een muntje en klap je de handen twee keer en wens je voor een vredig nieuwjaar.

Een andere gewoonte is om alle oude lucky charms (geluksbriefjes, plankjes en pijlen) weg te gooien (die later op de avond verbrand worden) en een nieuwe dosis geluk aan te schaffen.

02:30 (Idabashi)

Er was nog een andere traditie waar we nog niet aan voldaan hadden, het eten van de traditionele Soba. In een klein plaatselijk Soba restaurantje werd ook aan de laatste eis voldaan.

Vervolgens terug naar het station waar we afscheid namen van Noriko (moest in de ochtend weer werken, nu dus). Samen met Noma (Japanner waar ik ook mee naar Kanazawa ben geweest) gingen we op weg naar de andere kant van de wereld, ook al was het maar enkele stationnen verder op.

04:00 (Roppongi)

Roppongi is het expat centrum van Tokyo en hoewel ik er al een paar keer geweest was werd ik deze keer totaal overdonderd. Nadat we eerst totaal vredig nieuwjaar op de Japanse manier hadden gedaan kwamen we hier de meest walgelijke taferelen tegen. Zelfs voor westerse begrippen ging het hier dan ook wild aan toe, maar na de Japanse avond was het gewoon schokkend. Overal dronken westerlingen en grote Afro-Amerikanen die de ingangen van alle clubs en barren bewaakte. Van de Japanners was slechts een geslacht vertegenwoordigt, de vrouwen. Verder werd het vooral bevolkt door Westere mannen (dronken Engelse etc.).

Onze eerste intentie was om ergens een biertje te pakken maar na een half uurtje te hebben rondgelopen hadden we wel genoeg geks gezien. Mede door alle dronkaards en talrijke niet echt zachtaardig uitziende mannen heb ik niet echt schokkende fotos kunnen maken. Onderstaande geeft in ieder geval weer dat er zich voornamelijk westerlingen bevonden.

05:00 (Ikebukuro)

Rond 5 uur kwamen we weer terug in Ikebukuro en gingen we op zoek naar alle andere internationals en Japanners die zich ergens bezig hielpen met het drinkfeestje. Dit is voor de meeste Japanse jongeren de normale manier om de avond door te brengen. Er waren er al een stuk of 5 in slaap gevallen en na een half uur besloot iedereen dan ook dat het tijd was om naar huis te gaan. Iedereen had een leuke avond gehad maar ik was blij dat ik besloten had Tokyo rond te cruisen in plaats van de avond drinkend door te brengen.

06:20 (Shakujiikoen)

Gedrieen gingen we terug naar de dormitory (Gregory (USA), Ingrid (Hongkong). Gregory ging slapen en Ingrid en ik besloten om bij onze buren een Macbreakfast te gaan halen (mijn eerste ooit, en laatste denk ik) en vervolgens een punt te gaan zoeken om de zonsopgang te zien. Uiteindelijk het trappenhuis van een zes verdieping tellend gebouw ingegaan en naar de zonsopgang gekeken. Eigenlijk was het totaal geen mooie zonsopgang maar het was toch de perfecte afsluiting van een fantastische avond.

Mijn nieuwjaar was dus totaal anders dan ik ooit gevierd heb maar zeker de intressantste ooit!

Ik ben benieuwd wat dit jaar me nog gaat brengen in Japan, en ook benieuwd in welke stad ik dit jaar ga afsluiten (moet nu toch echt gaan kiezen waar ik mijn Master wil gaan doen). Maar het zal allemaal vast wel goed komen! Heb er wel vertrouwen in.

Ik wens iedereen het beste toe in het nieuwejaar, geniet ervan!!