Tokyo te lijf op mijn fiets!

Als hollander begon ik mijn fiets toch wel te missen na twee maanden. En omdat we in Kyoto zulke goede ervaring hadden opgedaan met ons huurfietsen besloot ik dat het tijd was een fiets aan te schaffen. Na even rondvragen bleek dat een van onze dormgenoten een fiets had maar hem nooit gebruikte, dat is dus nu mijn fiets! (beetje vreemde foto, genomen met mijn telefoon)De scherpe kijkers zien op de foto wellicht ook dat mijn haar anders zit dan normaal. Afgelopen zaterdag is mij namelijk een Japanse coup aangemeten. Ik bleef maar zeggen dat ze er niet teveel mochten afhalen en dat hebben ze ook niet gedaan. De hele operatie was trouwens hilarisch. We kregen een gratis knipbeurt bij een kappersschool (waar vrienden van onze Japanse vrienden studeren) en blond lang haar was daar redelijk uniek. Ik had dus drie kapsters die mijn haar aan het doen waren en kreeg ook nog eens advies van enkele andere, dat kon dus niet mis gaan! Ik moet alleen zelf nog goed oefenen om mijn haar te doen, ik gok dat ik het ongeveer een week volhoud :) Gewapend met mijn nieuwe kapsel en fiets besloot ik zondag al fietsend naar Shinjuku te gaan. Volgens enkele Japanners kost dat ongeveer 1,5 uur maar via de toeristische (verdwaal) route koste me dat 3 uur. Natuurlijk ben ik her en der gestopt om voor het thuisfront een typische Japanse straat vast te leggen. Allereerst bijna iedere Japans straat ziet er hetzelfde uit. Allemaal vrijstaande huizen (op 1cm afstand van elkaar). Meestal niet van steen maar wel beplakt met nepsteen (zoals in Nederland in sommige woonwagen kampen). Verder zie je veel geparkeerde auto's en fietsen. En de auto's staan echt tegen het huis geparkeerd. Ik denk dat veel Japanners eerst hun parkeerplaats opmeten voor ze een auto aanschaffen. Op de tweede foto zie je trouwens een van mijn favoriete Japanse auto's, de Cube. En zoals de naam als zegt het is een vierkantje! Over auto's gesproken, ze vinden het leuk om hun auto's te pimpen, maar dan voornamelijk grote MPV's! Veel huizen in Tokyo hebben maar een halve begane grond (zoals op de 2de foto) de andere helft gebruiken ze voor het parkeren van hun auto. Lijkt een goede oplossing maar de constructie is wel weer heel gevoelig voor aarbevingen......
Eindelijk kwam ik dan in Shinjuku aan. Langzaam maar zeker begint Tokyo zich klaar te maken voor kerst dus je ziet overal lichtjes verschijnen. Het lijkt vroeg (en dat is het ook) maar in Tokyo grijpen ze iedere mogelijkheid aan om de stad op te fleuren! (wat ook broodnodig is, maar over kerst binnenkort meer). Na een snelle maaltijd in Shinjuku vertrok ik in het donker terug naar mijn dorm.

Als je in het donker terug fiets valt een heel ander aspect op, de vendingmachines. Je ziet ze overdag wel maar in de avond valt pas echt op hoeveel het er zijn. Iedere straat heeft er wel een paar en in de drukkere straten staan ze echt overal. Een leuk feitje, in Japan zijn ongeveer 5 miljoen vendingmachines, dat is er 1 per 24 inwoners. En ze staan voornamelijk in de steden dus kun je nagaan. Behalve koude drankjes hebben ze ook warme dranken, uit dezelfde machine. Ook aan de vendingmachines kun je trouwens zien dat ze Japans zijn, veel plastic en het ziet er allemaal kwetsbaar uit. Zou het in Nederland nog niet 1 weekend overleven. Maar hier gelukkig wel! Die avond kwam ik weer veilig thuis (ondanks dat fiesten hier soms echt een slalombaan is). Het fietsen was me zo goed bevallen dat ik vanochtend dan ook maar op de fiets naar de universiteit ben gegaan. Dat viel gelukkig mee, de heenweg koste me 1 uur (als ik loop-trein-loop kost het me 45 minuten) de terugweg raakte ik echter weer hopeloos verdwaald en arriveerde pas 2,5 uur later. Maar goed, wel weer een leuk avontuur!